Frans-Nederlandse bruiloft bij Kasteel Vaeshartelt
Dit Frans-Nederlandse bruidspaar vond mij via Kasteel Vaeshartelt. Na een fijne videocall boekten ze mij voor hun bruiloft. Daardoor ontmoette ik hen op de trouwdag voor het eerst in het echt. Altijd een beetje spannend, maar vooral ontzettend leuk. Bovendien bleek dit precies zo’n bruiloft waar ik blij van word: internationaal, ontspannen, buiten, een hond erbij en vooral veel ruimte voor spontane momenten.
Een internationale ceremonie in de tuin
Mijn dag begon kort bij het aankleden van de bruid. Daarna volgde de ceremonie op het grasveld bij de bekende draak van Vaeshartelt. Het was bloedheet en de ceremonie vond midden in de volle zon plaats. Omdat veel gasten alleen Frans spraken, werd er Frans en Engels gesproken. Via grote schermen konden de gasten bovendien de vertaling volgen.
Een vriend van het bruidspaar leidde de ceremonie, waardoor deze heel persoonlijk en ongedwongen werd. Daarnaast was er prachtige livemuziek. Twee dames speelden klarinet en een zangeres zorgde voor nog meer sfeer.
De hond bracht de trouwringen
Ook dit bruidspaar had een hond. Ik fotografeer dit jaar opvallend veel bruidsparen met honden en als enorme dierenliefhebber vind ik dat natuurlijk geweldig. Deze hond kreeg zelfs een belangrijke taak: hij bracht de trouwringen.
Onderweg trok hij doodleuk de twee kleine bruidsmeisjes omver. Hilarisch! Nadat hij zijn taak had volbracht, liep hij rechtstreeks naar de schaduw onder een boom. Ik begreep hem volledig. Volgens mij dacht hij: mijn taak zit erop, zoeken jullie het verder maar uit. Met deze hitte ga ik lekker hier liggen.
Eén groepsfoto en tien minuten fotoshoot
Het bruidspaar wilde precies één groepsfoto. Heerlijk. Natuurlijk maak ik groepsfoto’s als mensen die graag willen, maar ik fotografeer veel liever wat er ondertussen gebeurt: een blik, handen die elkaar zoeken, kinderen die hun eigen plan trekken of iemand die dubbel ligt van het lachen.
Ook de fotoshoot hielden we kort. Met de hond erbij wandelden we ongeveer tien minuten door het park en daarna gingen ze terug naar hun gasten. Steeds meer van mijn bruidsparen kiezen daarvoor. Ze willen mooie foto's samen, maar vooral hun bruiloft beleven. Een trouwdag hoeft tenslotte geen urenlange fotoshoot te worden.
Dineren in de geheime tuin
Daarna volgde het diner in de geheime tuin van Vaeshartelt. Tijdens de speeches werd ontzettend veel gelachen en juist dan kan ik de foto's maken waar ik van houd. Ik hoef niets te creëren, maar alleen goed te kijken en te anticiperen op wat er gebeurt.
Dat is voor mij spontane trouwfotografie: zo min mogelijk regisseren en juist de echte momenten bewaren.
De ninja met een camera
Bruidsparen en gasten zeggen regelmatig dat ik de hele dag loop te lachen. Dat klopt. Soms zing ik tijdens het fotograferen zelfs zachtjes in mezelf. Bruiloften maken me gewoon oprecht blij. Tijdens mijn werk lijkt het soms alsof mijn hart zich opent en voel ik enorm met een bruidspaar mee, zelfs als ik ze die ochtend pas voor het eerst heb ontmoet.
Een trouwambtenaar noemde mij ooit de ‘ninja-fotograaf’. Eigenlijk past dat wel. Ik beweeg voortdurend rond en kijk overal. Daardoor zie ik niet alleen de grote momenten, maar ook een hand die een andere hand zoekt, een blik tussen ouders of iets grappigs dat een kind doet. Juist die kleine momenten vertellen uiteindelijk het echte verhaal.
Eindelijk weer een champagnetoren
En toen stond daar een champagnetoren! Ik had er pas één keer eerder eentje op een bruiloft gezien en hoopte al lang dat ik er weer eentje mocht fotograferen. Het bruidspaar schonk samen de champagne over de glazen. Natuurlijk is dat prachtig om vast te leggen, maar vooral hun blikken en de reacties van de gasten maken zo'n moment voor mij compleet.
Franse tradities als dessert
Tijdens het diner bouwde een Franse patissier ter plekke een spectaculaire croquembouche op: een hoge toren van gevulde soesjes. Het was het dessert van de avond en natuurlijk moest ik ook even proeven. Heerlijk!
Daarnaast had de moeder een bijzondere verrassing uit Verdun meegenomen: twee chocoladecreaties in de vorm van militaire hoofddeksels, gevuld met kleine speeltjes en verrassingen. Ze werden aangestoken en barstten vervolgens met een knal open. Zoiets had ik nog nooit op een bruiloft meegemaakt.
Rock-'n-roll op de dansvloer
's Avonds verruilde de bruid haar lange trouwjurk voor een kort jurkje. Daarna volgde een geweldige rock-'n-roll openingsdans. En ze konden écht dansen! Rond elf uur barstte vervolgens het feest los.
Een bruiloft vooral beleven
Deze Frans-Nederlandse bruiloft bij Kasteel Vaeshartelt had eigenlijk alles waar ik van houd: natuur, dieren, verschillende culturen, humor en vooral heel veel echte momenten. Geen eindeloze groepsfoto’s of uren poseren, maar één groepsfoto, tien minuten samen in het park en daarna terug naar de mensen van wie je houdt.
Dat zijn de bruiloften die bij mij passen. Bruidsparen die hun dag niet rondom de fotografie organiseren, maar hem vooral willen beleven. Terwijl zij genieten, zorg ik ervoor dat juist die spontane, grappige en liefdevolle momenten voor altijd bewaard blijven.
