Zwangerschapsfotoshoot met honden en kind in Heerlen
Een meisje van 2 dat graag 'nee' zegt, twee superlieve lobbesen van honden, een hoogzwangere moeder en een warme zomerdag. Alle ingrediënten voor een zwangerschapsfotoshoot waarbij je niet moet verwachten dat alles volgens plan verloopt! Voor deze zwangerschapsfotoshoot met honden en kind spraken we af in een park in Heerlen. Het werd een gezellige middag met spontane momenten, een beetje geduld en vooral ruimte om iedereen zichzelf te laten zijn.
Zwangerschapsfotoshoot met twee Berner sennenhonden
Het was een behoorlijk warme zomerdag in Heerlen. Daarom zocht ik tijdens de fotoshoot zoveel mogelijk de schaduw van de grote bomen op. Niet alleen vanwege het mooie, zachte licht, maar ook om het voor de hoogzwangere moeder, haar dochtertje en de twee grote Berner sennenhonden aangenaam te houden.
Een zwangerschapsfotoshoot met honden is natuurlijk iets anders dan een fotoshoot met alleen een aanstaand ouderpaar. Zeker wanneer er ook nog een eigenwijze peuter bij is! De ene hond kijkt naar links, de andere besluit lekker te gaan liggen en ondertussen heeft het meisje alweer iets interessants ontdekt.
Natuurlijk probeer ik ook een mooie foto te maken waarop iedereen samen te zien is. En dat lukte gelukkig ook! Maar ik wil niet dat de hele fotoshoot draait om het krijgen van dat ene perfecte plaatje. Daarom geef ik af en toe aanwijzingen en laat ik vervolgens ruimte voor wat er spontaan gebeurt.
Een opgetild jurkje en handjes voor papa's ogen
Een van mijn favoriete momenten tijdens deze zwangerschapsfotoshoot was toen het meisje vrolijk haar blauwe jurkje optilde, waardoor haar gebloemde onderbroekje tevoorschijn kwam. Even later zat ze op papa's schouders en hield ze ondeugend haar handjes voor zijn ogen.
Voor mij is dit echtheid!
Het zijn misschien niet de traditionele familieportretten waarbij iedereen keurig in de camera lacht. Maar ze vertellen wel iets over hoe dit meisje op dat moment was. Speels, nieuwsgierig, ondeugend en helemaal zichzelf.
Ook de knuffel met mama in het hoge gras vind ik zo'n waardevol moment. Je ziet niet alleen een zwangere moeder met haar dochter, maar vooral de verbondenheid tussen die twee.
Geen 'zeg eens cheese!' tijdens mijn fotoshoots
Klanten vertellen me regelmatig dat ze een eerdere fotoshoot met hun kinderen als behoorlijk stressvol hebben ervaren. Hun kindje wilde niet meewerken, de fotograaf probeerde toch die perfecte lach te krijgen en ondertussen voelden de ouders zich steeds ongemakkelijker. Soms schaamden ze zich zelfs omdat hun kind niet deed wat er gevraagd werd.
Dat wil ik dus absoluut niet!
'Maar thuis lacht ze altijd!' hoor ik ook vaak. Natuurlijk, thuis is een kind in zijn vertrouwde omgeving, zonder een onbekende fotograaf en zonder de druk om op commando te lachen. Waarom zouden we dan tijdens een fotoshoot verwachten dat een peuter zich ineens als een fotomodel gedraagt?
Daarom geen eindeloos 'kijk eens hier!' of 'zeg eens cheese!' bij mij. Want wat heb je eigenlijk aan zo'n neppe lach? Ik maak liever een grapje, laat kinderen spelen en wacht op de momenten waarop ze spontaan reageren.
Een fotoshoot moet vooral een leuke belevenis zijn voor het hele gezin. Geen gedwing, gehuil of gestress. En als een kindje even geen zin heeft? Dan doen we gewoon iets anders.
Waarom ik kinderen niet voortdurend in de camera laat kijken
Tijdens een eerdere familieshoot kreeg ik feedback van een vader. Hij had graag meer foto's gehad waarop zijn jonge kindje recht in de camera keek.
Die opmerking zette me aan het denken. Want natuurlijk begrijp ik dat ouders ook graag een foto willen waarop hun kind mooi in de lens kijkt. En die probeer ik zeker te maken wanneer het moment zich voordoet.
Maar een jong kind is voortdurend bezig de wereld te ontdekken. Het kijkt naar blaadjes, speelt met zijn ouders of is helemaal verdiept in iets kleins. Als ik voortdurend zou vragen om stil te staan en naar mijn camera te lachen, zou ik juist veel van die momenten missen.
Daarom geef ik de voorkeur aan echte interactie boven een geforceerde glimlach. Niet omdat ik een foto waarop iedereen kijkt minder mooi vind, maar omdat ik geloof dat een fotoreportage veel meer mag vertellen.
Hoe zou jij jezelf later als kind willen terugzien?
Ik stel mezelf regelmatig de vraag hoe je jezelf later het liefst terug zou willen zien op foto's uit je kindertijd.
Zou je vooral foto's willen hebben waarop je netjes in de camera kijkt? Of zou je het bijzonder vinden om te ontdekken hoe je werkelijk was? Hoe je speelde, hoe je lachte, hoe je met je ouders omging en welke kleine ondeugende streken je uithaalde?
Stel je voor dat dit meisje over 25 jaar de foto's van deze zwangerschapsfotoshoot terugziet. Dan ziet ze zichzelf in dat blauwe jurkje, samen met haar ouders en de twee enorme Berner sennenhonden. Ze ziet hoe ze papa plaagde en hoe mama haar stevig vasthield tijdens een knuffel.
Misschien herinnert ze zich deze middag helemaal niet meer. Toch vertellen de foto's haar iets over haar eigen kindertijd en over het gezin waarin ze opgroeide, vlak voordat haar broertje of zusje geboren werd.
En precies daarom vind ik zulke spontane momenten zo waardevol.
Waarom ik soms bewust veel ruimte in een foto laat
Niet alleen de momenten die ik fotografeer zijn een bewuste keuze. Ook de manier waarop ik mijn foto's componeer, hoort bij mijn stijl.
Na deze fotoshoot kreeg ik bijvoorbeeld het verzoek om een foto anders uit te snijden. Het gezin stond niet precies in het midden en er was relatief veel ruimte omheen. Voor mij was dat echter een bewuste compositie.
In de fotografie noemen we dit negatieve ruimte. Dat is de ruimte rondom het onderwerp die op het eerste gezicht misschien leeg lijkt, maar juist een belangrijke functie heeft.
Door het gezin iets uit het midden te plaatsen, ontstaat er rust en balans in het beeld. Bovendien krijgt de omgeving een rol in het verhaal. Het groen, de bomen en het licht vertellen immers ook iets over de sfeer van die zomerse middag.
Wanneer je zo'n foto veel strakker uitsnijdt, verandert de uitstraling. Je krijgt misschien een traditioneler familieportret, maar verliest tegelijkertijd een deel van de ruimtelijkheid en de sfeer.
Natuurlijk begrijp ik dat klanten soms een andere uitsnede voor ogen hebben. Toch maak ik mijn composities niet toevallig. Ik denk bewust na over de plaats van mensen in het beeld, de achtergrond en de ruimte eromheen.
Fotografie is voor mij dan ook meer dan alleen op het juiste moment op een knop drukken. Het is ook kijken, keuzes maken en een eigen beeldtaal ontwikkelen.
Een zwangerschapsfotoshoot met honden zoals jullie echt zijn
Of jullie nu één hond hebben of twee, een peuter die geen moment stilzit of kinderen die liever spelen dan poseren: iedereen mag tijdens mijn fotoshoots zichzelf zijn.
Natuurlijk help ik jullie met het vinden van een mooie plek en geef ik aanwijzingen wanneer dat nodig is. Maar ik wil vooral dat jullie samen een fijne tijd hebben. Want zodra iedereen zich op zijn gemak voelt, ontstaan vaak de meest waardevolle foto's.
Deze zwangerschapsfotoshoot met twee Berner sennenhonden en een meisje van 2 jaar laat dat mooi zien. We maakten een aantal klassieke gezinsfoto's, maar daarnaast ontstond een hele serie spontane beelden die samen het verhaal van dit gezin vertellen.
Zwangerschapsfotoshoot met hond in Heerlen of Zuid-Limburg
Ben je zwanger en wil je graag een zwangerschapsfotoshoot met je hond, partner of andere kinderen? Dan zoeken we samen een mooie buitenlocatie in Heerlen of ergens anders in Zuid-Limburg.
Wil je ook deze bijzondere periode laten vastleggen? Lees dan meer over mijn zwangerschapsfotografie en ontdek hoe ik jullie op een spontane en ontspannen manier fotografeer. Zonder eindeloos poseren, maar met aandacht voor jullie onderlinge band en de momenten die deze periode zo bijzonder maken.
